sports deo.

(dahil mahal ko ang basketball isiningit ko ito)

Kung ako ang namumuno ng RTA o kung baga ay LTO sa pilipinas o ang sangay ng gobyernong nangangasiwa sa pagbibigay ng lisensya sa mga driver dito sa UAE, ipag uutos ko at gagawing pormal na batas na bigyan ng multa ang driver na hindi naglalagay ng anumang pangontra sa putok sa kili-kili at gagawin ko ring batas na dapat araw-araw silang maliligo.

seryoso, nagamit ko na naman ‘yong minsan kong pinapraktis na patagalang pagpipigil ng hininga, yun bang hihinga ako ng malalim na malalim at sa pamamagitan ng stopwatch titingnan ko kung gaano ang pinakamahabang sandali na kaya kong hindi magbuga o lumanghap ulit ng hangin…sa maniwala kayo o sa hindi, sa 10 minuto akong nakaupo sa loob ng taxing yun kanina, 12 times lamang ako huminga.

sana bigyan sila ng supply ng kumpanya nila ng tag tatatlumpong kilo ng deodorant kada linggo at pulugin nila ang anumang singit singit nila, seryoso, nakakasama ng pakiramdam ang ma-suffocate  sa amoy na yun.

tao, buhay at pangarap

ang tao kapag isinilang sa mundo, anuman ang kapasidad nya, pantay-pantay lamang sa simula. nagkakatalo na lamang sa pagtanda nya, lumaki man o hindi, natuto man o nagkubli para umilag sa mga kaalamang nais ibahagi ng panahong dumaan sa kanya, naging salat man o sagana sa kung anumang mayroon dito sa mundo, walang kaso yon. personal akong naniniwalang ikaw ang may dala ng buhay mo, bahagi ng salitang ikaw ang paniniwala mo at ang pinagtitiwalaan mong Diyos (kung sino man sya?, bakit may ganyan?, dahil ang daming nagsasabi at naglalabas masok sa kung anumang establisyimento at sasabihing nagsamba daw sila pero hindi naman matukoy kung para sa kabutihan yun)…at ang isa pang mahalagang bagay – ang namuong pangarap mo sa buhay.

ang buhay ay tsansang ibinibigay sa bawat nilalang na sumulpot dito sa earth, pag sinabi kong lahat, kasama ako doon. ako, nabubuhay akong nasa kasimplehan lamang, walang maraming salapi, walang kapangyarihan, sobrang ordinaryo lamang ako. pwera sa iilang bagay na taglay-taglay ko.  hindi ako ganun ka ramot lalo sa larangan ng pagmamahal, sabihin mo ng para akong pokpok na kung kani-kanino na lamang magsasabi ng “mahal kita”..sabihin mo ng para akong isang kaladkarin dahil madali akong mahulog, ayus lang…isang pamantayan ko yan sa buhay ko na, walang masama kung magmamahal ka, masakit, pauli-ulit mang kabiguan, isinusuka ka man, sinisira ka man, ayus lamang, dahil ang alam ko “wala kang lugi sa paggawa ng kabutihan, ang kabutihan ay tumutukoy sa salitang walang katapusang pagmamahal”..

binubuhay ng salitang “pangarap” ang bawat isa dito, kagaya ng isang itlog ng ibon, isisilang sya, dadaan ang panahon at bibigyan sya ng buhay o tsansa nya sa mundong ito, pangarap ng isang inakay na makalipad pagdating ng tamang oras. lahat ay magsisimula sa unang bahagi, ang magpatihulog mula sa pugad para subukang ibuka ang pakpak at lakbayin ang buhay. lahat ng kailangan ay idinulot ng earth para sa lahat, at kung bakit may kaguluhan at walang katapusang patayan? dahil masyadong ganid ang nakararami, maaring kasama ako, maaring kasama ka. ang totoo walang masamang mangarap ng mataas, pero siguraduhin mo lamang na hindi mo hihilahin ang sinoman at pagkatapos ay gagawin pang tuntungan habang syay nakatalikod para lamang abutin ano man yun. mga aspirants presidents!…

ex can be friends? super yes!

‘yung mga aangal dyan, maari akong kunsultahin…

anong masaya sa pagiging magkaibigan ng mga dating magkarelasyon ng higit pa sa pagiging magkaibigan?

1. makakapag lokohan ulit kayo ng mga ka-emohan nyo dati. (ikaw nga dyan balita ko’y nagbarik ka daw eh, panggaaw ka raw ng isang buwan eh…huh! ikaw nga dyan, sabi eh, lagi ka raw patanga tanga at paano’y lagi mo akong iniisip…wahahaha)

2. dahil sa dati nyo ng kilala ang isa’t isa although hindi naging successful noong kayo pa, madali kayong makakaintindi sa kanya kanyang sistema (kiss nga jan, neknek mo! saan mo gusto, sabay upak sa nguso).

3. dahil sa alam mo ang kahinaan nya at ayaw mong masira ang araw nya, hindi mo na kailangan pang sabihing (yun lang ba ang kaya mo, ang liit na, ang bilis pa, haiz).

4. makakapag palitan na kayo ng mga kwento sa mga nangyari sa nakalipas na panahon buhat nung mawalan na kayo ng balita sa isa’t isa (kow, nagka gf ka daw ng pana eh (indian national), kamusta naman ang amoy?, heh! ikaw nga dyan, nakita ka raw ng tropa ko na may kahalikang kargador).

“ang lahat ay maaring kunin sa mabuting paraan, na sa pagkukundisyon mo yan sa sarili mong isipan, pag nagalit ka ba may mabuting mangyayari?, pag lagi ka bang emo at palaging iniisip na kinakawawa ka ng earth, titigil ba sya para lang hintayin ka at amuin, hindi! kaya maging masaya ka na lang, no matter what, kahit i-delete ka ng ex mo, ayus lang! maging masaya ka na lang palagi”

poker

isa sa mga patunay na patuloy sa pagdami ng mga pokers sa UAE…

pero ito muna ang kailangan kong sabihin sa blog na ito, wala po akong gustong saktan sa mga sinasabi ko, kung may mga pagkakataon man pong nagsusulat ako ng mga ganitong paksa, ibinabahagi ko lang sa mga iilang napapadpad dito na ganito ang pangyayari sa buhay ko.

kahapon, may natanggap akong tawag, hindi naka rehistro ang numero sa cellphone ko at dalawa lang ang ibig nsabihin nyan, kapag ang numero mo ay hindi nakarehistro sa mobile ko, (1) maaring espesyal ang trato ko sa iyo, isinapuso ko ang anumang kontak meron tayo, hindi ka basta-basta para sa akin dahil kung sakali mang mawala ang cellphone ko, maaring ikaw ang una kong tatawagan kung kaya nga’t saulado ko yan or (2) hindi talaga kita kilala. Balik sa tumawag sa akin, bale ganito ang takbo ng usapan:

kring kring (mga 27 kring…)

boi: hellow (pana tune)

babae: beh…?boi…?beehhhh……(pagkatapos makiramdam)

boi: sinong beh?

babae: beh, ako to…ano kaba?..ambisyoso naman to!

boi: sori wala akong kilalang beh…

babae: ambisyoso! suplado nito ah

boi: sori po, wala po akong kilala…(naguguluhan na ako dahil sa salitang ambisyoso)

babae: si ghie ito, ano ka ba? ambisyoso naman to…

boi: aysus! beh beh ka pa jan…ikaw pala yan, buhay ka pa pala loko ka! oh ano na?

babae: ambisyoso! sira! hoy, ano na, kamusta kana?

boi: ay eto ayus lamang naman…ikaw ba? musta na anak mo? nagbago ka na ba ng trabaho?

babae: hmmm.(tapos tawa ng malandi, yung hagighik na konti) ..may asawa na akong pinoy…ambisyoso!

boi: may asawa kana? eh talaga namang may asawa ka ah…musta na anak mo?

babae: ayus lang anak ko, ayun malaki na, may asawa na akong pinoy din, 52 na. pero napapatigas ko pa.

boi: tado! so malamang may benta ka pa ring laman until now? magkano na ba lakaran now?

babae: oo eh, enjoy naman! ambisyoso! huy may mga chiks akong dadalhin dito ha…regaluhan kita, gusto mo?

boi: hmmm (sakay lang ako sa mood nya) …sige ba, basta ipili mo ako ng magaling…

babae: oo at saka ‘wag ka mag-alala, libre ko ‘to sa’yo…

boi: hmmm… so ikaw na ba ang namamahala now?

babae: ‘di ah, basta punta ka lang dito… ha….

boi: ahmm okay…

babae: boi, teka ha, may tumatawag lang…

boi: oh sige baka mamimili yan…

babae: gago!

seryoso, isa na naman po itong nakakalungkot na kaganapan, pero may magagawa ba ako? may nagbago ba mula nung kausapin ko sya ng seryosohan tungkol sa pagbabago ng trabaho nya, may nagbago? oo, from a simple pokers, ngayon level up na sya. pupusta ako, magaling na syang mag-arabic, higit dalawa ang mobile nya at palagi yan naka charge…

nakilala ko sya at ang isa nyang pinsan at isang tita sa eroplano nung papunta pa lang kami dito at tinulungan ko silang humanap ng bahay at pinayuhan ko silang ayusin ang buhay, ahmm awa naman ng Diyos, nasa Pinas na daw yung dalawa at nanganak na yung isa na hindi malaman ang lahi ng anak. pero isang bagay lang ang akin dito, ‘wag nilang sasabihing wala silang choice kaya sila nasa ganitong industriya (parang ano lang eh no) bakit? dahil, bata pa sila, alang deperensya ang katawan, ang masasabi ko lang…tamad sila! gusto ay madaling pera. kaya ayus na nga yung formula nilang malanding porma + simpleng bigay cellphone number + kaunting bola + kaunting bukaka = pera, pera at pera…

matatanda na kayo!

i love you

Dear Baby,

Gusto ko lang gawin ang sulat na ito para ipaalam ang maraming bagay na sana  at kung hindi mo man nalalaman ay makaabot sa iyo. Kahit madalas ko ng sabihin sa iyo kung gaano kita ka mahal ay gusto ko pa ring ipaunawang pag-aari mo ang mga ngiti ko sa mga umagang naiisip kita at gusto ko ring malaman mong halos lahat ay umaga para sa akin dahil lagi kang laman nitong naguguluhan kong isipan. Sobrang namimiss na kita, at sobrang gusto na kitang mayakap ng personal, mahalikan at maibulong sa iyo na “i loveyou baby ko”. Alam mo bang madalas mo akong paiyakin, alam mo bang sa twing makikita ko ang mga pictures mo ay parang gusto ko ng tawagan ang boss ko at magpaalam pansamantala para lamang makita kita. Sobrang na inlove na ako sa’yo. Kung kasalanan man ito sa tingin ng nakararami, kung mali man ito sa pananaw nila dahil hindi ikaw ang babaeng kakapit – kamay ko sa altar, ipagkikibit balikat kong lahat at sasaluhin ang anumang ibabato nila sa akin. Gusto ko lang mapatunayan na mahal na mahal kita. Kahit na hindi mo ako tinitxt, kahit na hindi mo man lang ako tinatawagan, at ni hindi mo man lang ako maalalang sulatan, i-email, bigyan ng gifts sa kahit anumang laro sa facebook, kahit hindi mo man lang nabibisita ang blogsite ko, kahit na ganyan ka, baby ko, sana alam mo kung gaano kita hinahanap-hanap. Hindi na kita pag hahanapan, hindi na ako maghihinanakit at magtatampo sa lahat ng pagkukulang mo. alam ko kalbo ka rin gaya ko, may lawit ka rin, pero kung bakit kita mahal at kung bakit hindi ako nahihiya o natatakot sa lahat ng ito. dahil mahal kita anak. iloveyouaj!

loves,

tatay

seryoso

kung hihingi ka ng payo at mga kung ano-anong suhestyon sa isang abalang tao na naghahangad lamang na makatulong kahit pa may mga deadline ang mga tinatapos nya sa opisinang pinagtatrabahuahan nya at nagbigay na sya ng paunang mensahe na seryosohin mo dahil mahalaga ang oras na ‘yun sa kanya, seryosohin mo, ‘wag ka nang maghanap ng kung ano-anong pabalagbag na sa akala mo’y nakakatawa ka pang mga biro, minsan ka lang makakahanap ng pagkakataon, sinayang mo pa, ayan tuloy block ka na sa kanya. hindi ka na makakapag mensahe pa at kung ang layunin  mo nga ay mang-asar lamang, yan ang premyo mo.

at ano pa, sa mga kababaihan, maging larawan sana kayo ng kaayusan sa bahay at sa buhay…

wish mo to?

sa mga sinabi mo, napatunayan kong ako, higit kanino man sa sarili ko lang ako kakapit, oo masyado akong madrama, masyado akong emosyonal, at ikaw na babae ang mas umaastang matibay sa atin. well, eto naman ang bawi ko para sa sarili ko, kakain ako ng pizza, 2 kahon, medium, isang bilog-bilog na pula ang ibabaw at ang isa ay bahala na kung ano. i-eenjoy ko ang perang natira matapos hati-hatiin ayon sa pinagkagastusan. magbabasa ako ng mga sobra-sobrang nakakatawang jokes. at tatawa ako ng malakas wahahahaha!

isang patalastas:

ikaw ba ay 18 years old na babae, nagka boyfriend at nag-emo emohan at naglulupasay ng ilang gabi at nakipagbreak, weh? advance ako sa page ng buhay mo ng may isang linggo. sa huli, mahal kita!

patalastas ulit:

ikaw ba ay nakakaranas ng pabugso bugsong pag-init ng ulo at pagkairita, wag ka ng mag-ano ano pa dyan, pinakagasgas na dahilan ng babae ang PMS! at sa huli, mahal din kita.

wala po akong pipilitin para manatili sa akin, ang gustong umalis dahil hindi na masaya sa mundo ko, umalis na, ayaw kong maging pabigat sa iba, maging masaya na lang tayo palagi. pizza, like?

at sa huli, ‘yung mga positive mo, ayaw ko isa isahin dito dahil un ang isinusubi ko sa sarili ko, bakit? dahil mahal kita!

movie english!

sa totoo lang hindi ako magaling sa pag intindi ng english, hindi ako magaling magpaliwanag at mahina akong umunuwa ng english na yan. weh?

sa mga movie na english kadalasan;

*** kapag maysubtitle ang movie, malamang sa unang beses na panonood, sa pagbabasa muna mauubos ang oras ko at magkakandahilo hilo na ako sa kakabasa nyan.

*** sa sunod na panonood, basa ulit at sulyap sulyap sa palabas

*** sa sunod pa ulit, nood sa action at sulyap sa subtitle.

*** sa sunod pa ulit at pang apat, pagkatapos na ipagtanong sa mga nakapanood na ang kani kanilang reaction sa naturang pelikula, doon ko pa lang lubos na mauunawaan ang pelikulang iyon mapwera kung van dam yan o jaki chan o mga gerahan.

pero sa pelikulang tagalog naman, thriller pa lang alam ko na ang istorya. bleh

isang bagay lang, mahirap ba akong mahalin? ganun naba kahirap? wahahahaha…

gaano ako kahina?

*** madali akong umiyak.

*** madali akong matakot sa mga bagay gaya ng “baka ako na nga lang ang natitirang nilalang sa mundo na hindi makinis ang mukha, pandak, malaki ang ilong, kulot ang buhok, sungki ang ngipin, masama ang boses, at payatot”…in short mongoloid ang attire.

*** madali akong panghinaan ng loob.

*** kakaunti lamang ang tiwala ko sa sarili ko.

*** nag-aalinlangan ako kung bubuksan ko pa ba ang sarili ko sa pakikipag kapwa tao

wahahaha..emo attacks…errrr

isang simpleng aral

kung nais mong tumulong, tumulong ka lang ng bukal sa loob mo, wag ka ng maghintay pang balikan ka ng tinulungan mo pagkatapos, kung hangad mo lang ay tumulong, ‘wag ka ng lumingon pa at umasa ng kapalit. maging masaya ka na lang, wala yan sa tinutulungan, nasa dahilan mo yan at nasa tumutulong yan…